Ludzki wirus niedoboru odporności (HIV) i zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS)

11 sierpnia, 2021

Ludzki wirus niedoboru odporności (HIV) wpływa na komórki układu odpornościowego, które są naturalną obroną organizmu przed chorobą. Limfocytów T-helper, znany również jako komórki CD4, są układ odpornościowy białych krwinek, że wirus niszczy i namnaża się. Eliminując więcej komórek CD4 i replikując się, HIV stopniowo pogarsza układ odpornościowy; oznacza to, że osoby zakażone HIV, które nie są na leki mogą mieć trudniejsze czas walki zakażeń i chorób. Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) jest grupą objawów wtórnych do nieleczonego i niekontrolowanego zakażenia HIV. Historycznie, HIV został wykryty po raz pierwszy w 1981 roku, kiedy układ odpornościowy jednostki nie mógł zwalczyć infekcji.

Historyczny rozwój HIV

HIV został początkowo przeniesiony na ludzi przez transfuzje krwi podczas polowania w 1930 roku, kiedy to został odkryty w szympansach specyficznych dla wirusa w niektórych częściach Afryki Zachodniej. Wirus rozprzestrzenił się po kontynencie i innych częściach świata. Jednak dopiero na początku lat 80., świat staje się świadomy HIV i AIDS, kiedy niezwykłe rodzaje zapalenia płuc, raka, i inne dolegliwości zostały zgłoszone do lekarzy. Od tego czasu doszło do kilku istotnych wydarzeń i odkryć w dziedzinie HIV i AIDS.

Odkrycie zostało wydane w 1981 roku; młodych gejów w Stanach Zjednoczonych są diagnozowane z niezwykle wysoką częstość występowania niezbyt częstostemrodzajzapalenia płuc i raka. Ponieważ uważa się, że dotyka gejów głównie, warunek jest po raz pierwszy znany jako niedobór odporności związanych z gejami (GRID). Pod koniec roku odnotowano również przypadki wśród osób zażywających narkotyki dożynkowe. Stan ten został określony aids w 1982; w marcu Kanada informuje o swoim pierwszym przypadku AIDS. Odkryto, że HIV może być przenoszony seksualnie i jest przyczyną zakażenia. Przypadki zostały udokumentowane u osób, które otrzymały transfuzje krwi.

Objawy

HIV kopiuje się w organizmie bez leczenia antyretrowirusowego, powodując więcej szkód dla układu odpornościowego. Fazy HIV są podzielone na trzy. Etap pierwszy jest, gdy osoba pokazuje objawy grypopodobne; inne objawy mogą obejmować podrażnienie gardła, gorączkę, ból głowy i bóle stawów. Drugi etap jest bezobjawowy. Po przejściu przez ostry etap pierwotnej infekcji, mogą czuć się lepiej. HIV może przejść niezauważony przez dziesięć lat bez powodowania żadnych dodatkowych objawów w zależności od wieku, tła, i ogólny stan zdrowia. Trzeci etap jest, gdy układ odpornościowy człowieka jest znacznie zagrożona i jest bardziej podatny na infekcje oportunistyczne, takie jak gruźlica i zapalenie płuc..

Powoduje

HIV może zarazić każdego; wirus rozprzestrzenia się przez płyny ustrojowe, takie jak krew, nasienie, płyny w odbytnicy, mleko od matki i kanał dziewiczy. HIV mogą być przekazywane na różne sposoby, w tym najbardziej rozpowszechnioną formą transmisji jest przez pochwy lub stosunku oduwkowego. Wymieniając igły, strzykawki i inne rzeczy związane z wstrzykiwaniem narkotyków. W czasie ciąży, porodu, lub dostawy od osoby w ciąży do ich niemowląt, dzieląc sprzęt tatuaż bez dezynfekcji go między użyciem. Dzieci karmiące piersią naraża je na hiv-dodatnie krwi, plemników, płynów dopochwowych, i mleka matki: żucia żywności dziecka przed ich karmieniem. Transfuzja krwi lub przeszczep narządów i tkanek może również rozprzestrzeniać wirusa. Jednak, w Stanach Zjednoczonych, ścisłe badania NA HIV wśród krwi, narządów, i dawców tkanek gwarantuje, że jest bardzo mało prawdopodobne, aby zarazić się HIV lub AIDS tych procedur..

HIV może być teoretycznie przenoszony różnymi drogami. Jest to jednak bardzo nietypowe. Seks oralny tylko wtedy, gdy dziąsła osoby krwawią lub są otwarte rany w jamie ustnej. Ugryziony przez osobę zakażoną HIV tylko wtedy, gdy ślina jest krwawa lub usta osób ma otwarte rany. Kontakt między ranami skóry lub błon śluzowych i krwią z dodatnią hiv.

Zarządzanie HIV/AIDS

Jedyną metodą, aby dowiedzieć się, czy masz HIV jest poddanie się badaniu na HIV. Kilka rodzajów badań są używane do określenia, czy są zakażone patrząc na krew lub inne płyny ustrojowe. Większość ludzi nie może natychmiast wykryć HIV, ponieważ potrzeba czasu, aby organizm wytworzył przeciwciała lub wystarczającą ilość wirusa wewnątrz ciebie. Badania na obecność wirusa HIV są niezbędne; jeśli masz wirusa, wiedząc, jak najszybciej pozwala rozpocząć leczenie i czuć się lepiej, co pozwala żyć długo i zdrowo i podjąć środki ostrożności, jeśli nie zakażonych.

Życie z HIV wymaga dodatkowej samoopieki i powinny one zintegrować się ze swoim sposobem życia, zdrowe praktyki, takie jak upewnienie się, że uprawiasz bezpieczny seks, jest najważniejszym między innymi. Używaj prezerwatyw, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się HIV i chronić siebie i swojego partnera przed innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową i innymi rodzajami infekcji. Uzyskanie dodatkowych badań na choroby przenoszone drogą płciową (STD) jest również niezbędne, ponieważ HIV może być również zaostrzony przez choroby przenoszone drogą płciową, przyspieszając postęp choroby i ponieważ wiele chorób przenoszonych drogą płciową nie wykazuje znaków ostrzegawczych.

Należy unikać zakażeń, ponieważ HIV pogarsza jeden system obronny. Jednak, nie biorąc leki, nawet na jeden dzień, może pozwolić wirusowi rozwijać odporność na leki. Czyniąc je bezużytecznymi przeciwko infekcji, należy przyjmować leki codziennie o tej samej porze i mieć receptę przez cały czas, w przypadku, gdy jesteś daleko od domu, nie przegap leków.

Nie należy używać narkotyków ani spożywać nadmiernej ilości alkoholu. Nadmierne picie i zażywanie narkotyków może powodować depresję. Rzucić palenie; rzucenie palenia jest odpowiednie dla każdego. Zaprzestanie używania tytoniu pomoże Ci żyć lepiej i bardziej satysfakcjonująco. Ponieważ stres związany z HIV może zaostrzyć depresję, leczysz problemy ze zdrowiem fizycznym i psychicznym. Depresja może zaostrzyć ból fizyczny związany z HIV. Wreszcie, zarówno umysł, jak i ciało powinny być wykonywane w celu utrzymania zdrowia psychicznego i fizycznego. Regularne chodzenie i jogging może pomóc utrzymać sprawność fizyczną, jednocześnie zmniejszając stres i depresję.

Leczenie i zapobieganie

Leczenie HIV polega na przyjmowaniu leku, który zmniejsza HIV we krwi. Wszyscy pacjenci z HIV, niezależnie od tego, jak długo zostali zarażeni lub jak zdrowi wyglądają, powinni rozpocząć leczenie tak szybko, jak to możliwe po rozpoznaniu. Wszelkie problemy zdrowotne masz i lek, który pacjent przyjmuje, powinien zostać omówiony z lekarzem. Leczenie nie powinno być opóźnione, ponieważ postęp HIV, aby zniszczyć obronę organizmu. Opóźnienie spowoduje, że jeden z nich będzie zagrożony rozwojem AIDS.

HIV we krwi zmniejsza się w wyniku leczenia, a miano wirusa jest ilością HIV we krwi. Stosowanie leków na HIV zgodnie z instrukcją pomoże utrzymać niską ładownię wirusa i utrzymać wysoką liczbę komórek CD4. Ponadto leczenie pomaga zatrzymać przenoszenie na innych. Jeśli miano wirusa jest niewykrywalne, istnieje mniejsze ryzyko rozprzestrzeniania się HIV na partnera podczas seksu. Po przekroczeniu wirusa może również zatrzymać transmisję z wstrzykiwania narkotyków. Niewykrywalne miano wirusa zapobiega również zarażeniu dziecka przez matkę podczas porodu i karmienia piersią, jeśli matce przepisuje się leki przeciwretrowirusowe w czasie ciąży.

Narkotyki

Leki przeciwretrowirusowe, takie jak abakawir (Ziagen), Lamivudine (Epivir) i Emtricitabine (Emtriva) są przeznaczone do leczenia i leczenia HIV; jednak HIV i AIDS nie mają lekarstwa. Odpowiednia opieka medyczna może pomóc w leczeniu HIV; wirus może być kontrolowany w ciągu sześciu miesięcy. Leki na HIV nie zatrzymują przenoszenia innych chorób przenoszonych drogą płciową; leki przeciwretrowirusowe mogą obniżyć miano wirusa do tego stopnia, że badanie laboratoryjne nie może go wykryć. Jeśli miano wirusa zmniejsza się po leczeniu HIV, oznacza to, że leczenie jest skuteczne.

Około dwóch milionów zakażeń HIV występuje każdego roku na całym świecie i istnieje pilna potrzeba poprawy programów zapobiegania HIV, które łączą podejścia biologiczne i behawioralne. Profilaktyka przedekspozycyjna (PREP) dla osób, które uczestniczą w powtarzających się zachowaniach wysokiego ryzyka i profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) po ostrej ekspozycji wysokiego ryzyka to dwa potencjalne podejścia bio-behawioralne wykorzystywane do zmniejszenia przenoszenia wirusa HIV.

Nie ma lekarstwa na HIV i AIDS, jednak naukowcy ciężko pracują, aby opracować lekarstwo na HIV / AIDS. HIV i AIDS są możliwe do opanowania warunki zdrowotne, i nadal można żyć szczęśliwym i zdrowym życiem z nimi. Jednak, przestrzeganie leczenia może być trudne; biorąc pod uwagę skutki uboczne i niepożądane leków przeciwretrowirusowych, takie jak biegunka i nudności, które mogą prowadzić do niezgodności z schematem leczenia. Zaleca się skontaktowanie się z pracownikiem służby zdrowia w przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów.

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.